Sonnerathoen
Latijnse naam:Gallus sonneratii
Herkomst: West- en Zuid-India.
Kenmerken: De rode kam is weinig getand,
de lellen en het gezicht zijn rood evenals de keel. De nekveren zijn lang, afgerond,
zwart met grijze franje en met enkele witte en gele hoornachtige vlek-ken.De
lancetvormige veren van het onderlichaam zijn zwart met witte schachtstrepen en
bleekgrijze randen aan de flanken zijn ze roestkleurig. De rugveren zijn
paars-zwart met witte schachtstrepen en grijze randen. De stuitveren hebben
roestkleurige vlekken en grote hoornachtige gele en witte vlekken. De staart is
paarsachtig zwart, de vleugeldekveren zijn zwart met witte schachtstrepen en
lange hoornachtige bruin-gele uiteinden. De rest van de vleugels is zwart. Het
oog is oranje-geel, de snavel is zwart met een geel-achtige punt en de poten
zijn zalmkleurig rood. De lengte bedraagt 75 cm. De hen is van boven bruin en
zwart met vuilwitte schachtstrepen. De nekveren zijn bruin met izabelkleurige
en zwarte strepen en bruine franje. De vleugels zijn zwart met bruin. De keel
is izabel-wit, de borstveren zijn wit met bruine randen.De onderbuik is is
izabel-bruin. Het oog, de snavel en poten zijn gelijk aan die van de haan. De
lengte bedraagt 38 cm.
Verzorging: De Sonnerat's hoenders leven in de bamboebossen en
wouden op heuvels en berghellingen tot op een hoogte van 1500 meter. Ze leven,
evenals de andere hoenders, voornamelijk van granen en groenvoer, maar deze
soort schijnt toch meer een voorkeur voor insekten te bezitten. Ze leven
meestal paarsgewijs of koppelsgewijs, een haan met drie of vier hennen. Tegen
de ochtend laten ze hun gekraai horen, dat klinkt als: 'koek-kaja, kaja-koek'.
Allen het gekraai van het Bankivahoen doet aan dat van onze hanen denken . De
hen legt haar 6-8 eitjes, die izabelkleurig zijn, meestal onder een struik,
goed verborgen en broedt er 20-21 dagen op. Met tal van andere fazanten kan een
koppeltje samen gehouden worden, mits men maar ruimte beschikbaar heeft, daar
de vogels met hun gekrab een grasmat binnen korte tijd vernielen.
Sonnerat haan
De jongen moeten met meer
zorg behandeld worden dan die van de Bankiva- of Ceylonhoenders,
daar ze niet tegen vocht en kou bestand zijn. Van de hoorn-achtige vlekken aan
de nekdelen en vleugeldekveren werden kunstvliegen gemaakt en in verband met de
grote vraag daarnaar werden er grote aantallen vogels gedood. Men heeft echter
tal van broedresultaten met deze hoenders behaald, voor het eerst in Londen in
het jaar 1862 en daarna in de Jardin d'Acclimatation te Parijs. Kruisingen met
huishoenders zijn veelvuldig voorgekomen De bastaarden bleken vruchtbaar te
zijn. Ook met de Ceylonhoenders en met de Bankivahoenders
werden goede resultaten behaald. Een kruising kwam verder tot stand met een hen
van de Zilverfazant. De bastaarden waren echter on-vruchtbaar De
volwassen Sonnerat's hoenders kunnen zomer en winter buiten
gehouden worden, in een zeer ruime voliere of in vrijheid met andere
hoender-achtigen. Met het Javaanse Groene Hoen, Gallus
varius werden ook gunstige kruisingsreusltaten behaald.